Annukka Suominen: Kendini ifade etme konusunda çok yönlü; deneysel anlatımları ve sembolik dili kullanmayı seven. / Itseilmaisun monitaituri, taipuvainen kokeellisuuteen ja symboliikkaan.
Mekanik bir ölçü birimi bulunmayan ısı
Merkür’ün çevik zihni
Erkek suretindeki bir aşka doğru yürüyorum,
Gözlerimiz Kauppias Caddesinde kesişiyor,
Gizemli bir adam,
Ama benim için hayat akıp gidiyor
Yanımdan geçip giderken
Gizem dilini şıklatıyor,
“Artık ben bir hedefim”
Benliğimin abartısı,
İşte böyle ruhum okşanıyor,
Kafam yeteri kadar karışık,
Bunların hepsi insan doğası hakkında düşündürüyor
Hayatım akıp gidiyor,
Yüzünde aşktan bir maskeyle
Kütüphanede bir adam bekliyor,
Özüne odaklanma yeteneğim
Uranüs’ün uzak hatırası,
Az önce aşkın sınırlarını aştım,
Vaalan Sokağında dostluk sınanıyor,
Vahşi bir tutkuyla birbirimize meydan okuyoruz,
Sözleri bırakıp harekete geçiyorum,
Bir kızın sandaletleri,
Sauna penceresinden bahçeye uçup gitti,
“Artık oradalar”,
Zevkle örülmüş fısıltılar,
Kahverengi örgülü saçlar, incinmiş bir halde yok oldu hayatımdan,
Birkaç saatliğine,
Çünkü biz ortak bir isyanın tınısını yakaladık,
Tesadüfen anne olan düşmanlar,
Hayatım akıp gidiyor,
Lotusun içindeki derin sevgi,
Doygunluğa erişme yeteneğim.
Lämpö, johon ei ole mekaanista mittayksikköä
Merkuriuksen lähimuisti,
Olen kävelemässä miehen muotoisen rakkauden luo,
Kauppiaskadulla katseemme kohtaa,
Mysteerin muotoisen miehen kanssa,
Siirryn elämässäni eteen päin,
Mutta kohdallani,
Ohittaessaan minua,
Mysteeri naksauttaa kieltään,
“Minusta tuli kohde”
Egoni dramatisoi,
Mutta juuri tällaiset tilanteet kutittavat sieluani,
Kun riittävä määrä hämmennystä,
Saa minut pohtimaan ihmisen luontoa,
Siirryn elämässäni eteen päin,
Miehen muotoinen rakkaus odottaa minua kirjastolla,
Kykyni keskittyä olennaiseen,
Uranuksen kaukomuisti,
Olen juuri rikkonut tytön muotoisen rakkauden rajoja,
Vaalantiellä ystävyys on koetuksella,
Uhkailimme toisiamme antaumuksella,
Siirryin sanoista tekoihin,
Tytön kesäkengät,
Lensivät saunan ikkunasta takapihalle,
“Ne on nyt siellä”,
Sadistisesti kommentoin,
Ja ruskeat letit poistuivat järkyttyneenä elämästäni,
Muutamaksi tunniksi,
Sillä löysimme yhteisen uhman sävelen,
Vihollisen joka sattui olemaan äidit,
Siirryn elämässäni eteen päin,
Lumpeenkukan muotoisen rakkauden sisuksiin,
Taitoni asettua kylläisyyteen.